çok garip,az önce siteye girdiğimde
bir düşünceye daldım gittim:
ne kadar uzağıız, birbirimize,
ama, o kadar da yakınız...
takibe baktığımda
küçücük fotolar görüyorum
avatarlar
ve bir çok fotonun bende bir karşılığı var
karakter olarak...
fotoları gördüğümde,
iletişim kurduğum herhangi bir fotonun,
nasıl cümle kurduğunu, nelere kızdığını,
edep sınırını, kısacası, dünya görüşünü biliyorum...
abartısız, herçeşit...

Ufacık bir hiçim sadece yok olmaya yüz tutmuş; köhne hayatın terk edilmişliğinde... Uzaklara uzun uzun bakmakla bakmamak arasında sıkışıp, olabildiğince güçlü haykırma isteğimi bastırabilecek kadar zavallıyım sadece... Yokluğun tadını çıkaramadan kaybolmayı bilecek kadar hassasım sadece... Sadece yazılanlar kadarım, Sadece okuduklarım kadar... Sadece oldum ve yok oluyorum...



can sıkıntısı bu olsa gerek. . . .